<1 دقیقه.
خدای آسمانِ سیاه
***
به آسمان شب نگاه کنید. چه میبینید؟
تعداد بیشماری ستاره و کهکشان و سیاره و خورشیدِ رنگارنگ. زیبا و سحرآمیز!
اما چرا این ستارهها اینقدر جذابند؟ چطور درخشانند؟
چون پهنۀ بزرگتری از تاریکی هست. پهنهای عظیم از هیچ.
پهنهای سیاه و عظیم که به ستارهها اجازۀ درخشیدن میدهد.
این ستارههای زیبا و درخشان فقط در پهنۀ سیاه آسمان درخشان میشوند.
خدا همان پهنۀ سیاه بی کرانِ یکتاست.
من و تو و زمین و خورشید هم همان نقاط درخشانیم.
خدا ستاره نیست که ببینی اش!
خدا سیاره نیست که توصیفش کنی و بشناسی اش!
خدا بستری است که ستاره در او میدرخشد!
اگر خدا نبود ستاره متولد نمیشد و نمی درخشید!
حالا شما بگویید خدا هست یا ستاره هست؟
وجود سیاهی ببشتر است یا وجود ستاره؟
سیاهی بیشتر هستی دارد یا ستاره؟
ستاره وقتی خاموش میشود چه باقی میماند؟ هیچ؟
سیاهی؟
این هیچ همان خداست!
خدای آسمان سیاه!
خدای نانوشتنی!
