1 دقیقه.
اتلاف وقت!
***
جوان تر و ناآگاه تر که بودم فکر میکردم مثلاً بعضی میهمانی ها اتلاف وقت است. خیلی از آدمها دنبال چیزی در آینده هستند و فکر میکنند هر چیزی که آنها را به هدفشان نرساند اتلاف وقت است. این منشأ اضطراب است.
ارتباط ما با زمان ارتباط عجیبی است. بعد از مراقبه کردن ارتباط تو با زمان عوض میشود.
زمان چیزی است مربوط به ذهن. یعنی ذهن سازندۀ زمان است. همانطور که ذهن سازندۀ گذشته و آینده است.
اما چه کاری واقعاً اتلاف وقت است و چه کاری نیست!
در دنیای مدرن ذهن های مدرن پول را با زمان عوض میکنند. یعنی میگویند ساعتی اینقدر اگر بسازی زمانت مفید است و اگر کمتر بسازی زمانت تلف شده!
این نحوۀ ارتباط با زمان منجر به مکانیکی شدن و جهنم شدن زندگی میشود.
این روش باعث میشود همه آدمها مثل زامبی هایی فقط برای بالابردن عددی ذهنی حرکت کنند!
در این حالت کسی نمی رقصد یا لبخند نمیزند.
در مسیر معنوی رابطه تو بازمان عوض میشود، حالا ارزش زمان تو نه با پول بلکه با آگاهی و توجه سنجیده میشود.
در این حالت وقتی آگاه باشی زمانت درست است و وقتی ناآگاه باشی، عمر و زمانت تلف میشود.
ارزش زمان تو براساس بیرون تعیین نمیشود بلکه براساس درون تعیین میشود.
درون خودت.
در واقع وضعیت آگاهی توست که ارزش زمان تو را تعیین میکند.
در این حالت تو از بیرون مستقل میشوی. ممکن است در بیرون زمین را جارو بزنی یا با دوستی قدم بزنی، اینها ذاتا هیچ تفاوتی با هم ندارند بلکه تفاوت اصلی را آگاهی تو تعیین میکند.
تاثیر پول و جهان مادی و زمان بر تو کم میشود.
آگاهی جایی است که زمان به آن راه ندارد.
ساحت آگاهی فراتر از زمان است.
اگر این نوشته آگاهی را افزایش بدهد مفید است واگر نه اتلاف وقت است!
برای من نویسنده این بهترین حالتی بود که میتوانستم وقتم را مصرف کنم!
برای توی خواننده، خودت میدانی و وضعیت آگاهی ات!
زمان موضوعی عجیب است.
درک زمان حال و لحظه باعث میشود، کل زندگی تو عوض شود.
زمان چیزی است احتمالا نانوشتنی.
