تحلیل معنوی جنگ

2 دقیقه.

تحلیل معنوی جنگ

***

یک هفته ای می‌شود که جنگ دیگری در خاورمیانه و این بار بین ایران و اسرائیل در جریان است. هرکسی عکس‌العملی و تحلیلی از این ماجرا دارد. حالا تحلیلی معنوی هم بشنوید. 

فرضیات این تحلیل این است که ما روح هایی هستیم که به دنیا می‌آییم تا از تاریکی ها رها شویم تا نهایتاً به عشق و آزادی بپیوندیم. 

اگر کسی دیدگاه مادی داشته باشد، جنگ چیزی نیست جز مرگ و سیاهی و نابودی و ترس و برتری طلبی. 

اما در دیدگاه معنوی، جنگ رنجی است که عدالت کامل جهان، بر بعضی روح ها می‌آورد تا آنها را رشد بدهد. و این رنج اتفاقاً نعمتی است از سوی خداوند. 

با این مقدمات برویم سراغ تحلیل. 

آن طرف جنگ، اسرائیل است. اسراییلی که از ظلم یهودیان توسط هیتلر سربرآورد. جماعتی که روزی قربانی کشتار و تبعیض بودند. قربانیانی که توسط هیتلر ها مورد ظلم واقع شدند. گروهی از آنها این ظلم را به ظلم های دیگر تبدیل کردند. آن بی عدالتی را به بی عدالتی ها و نسل کشی های بعدی تبدیل کردند. خشونت و ترس همراه این ایگوی ناآگاه است. ترس و خشونتی که جنگ افروزی می‌کند. 

این طرف جنگ، جمهوری اسلامی است. این طرف هم محصول تاریکی از قربانیت شیعه در تاریخ. شیعیانی که آنها هم در اقلیت و مورد ظلم بودند. شیعیانی که ظلم را تکرار می‌کنند و خود را قربانی و محق می‌دانند. حکومتی که با خشونت و کشتار و تقلب بر سر کار آمد و با اعدام و سیاهی و دروغ و تبعیض، به حیات خودش ادامه می‌دهد. 

این دو سیاهی حالا با هم در ستیز هستند. 

در این صحنه، بعضی روح های ناآگاه به این طرف ‌ بعضی به آن طرفِ ناآگاهی می‌غلتند. 

گروهی دنیا دوستی اسرائیل جذبشان می‌کند. 

و گروهی عوام فریبی جمهوری اسلامی کورشان می‌کند. 

این ها یک طرف را می‌گیرند و می‌جنگند. و بیشتر به سیاهی فرو می‌روند. 

بعضی به ورطۀ قربانی بودن سقوط می‌کنند. بعضی‌ها به قدرتهای دنیوی می‌چسبند و مشرک تر می‌شوند. 

بسیاری از مردم از ایمان و عدالت دور می‌شوند و ناراضی تر می‌شوند. 

اما در این میان، درصدی از روحهای آگاه‌تر، با مواجهه با رنج و جنگ، مسیر آگاهی را طی می‌کنند. 

آنها با از دست دادن دارایی و حتی سلامتی جسمی شان، آگاه تر می‌شوند. آنها وارسته تر می‌شوند. 

در مکافات جنگ، بعضی ها شاید جانشان را از دست بدهند. 

بعضی ها مهربان تر می‌شوند. 

بعضی ها شجاع تر می‌شوند. 

بعضی ها پذیرا تر می‌شوند. 

بعضی ها آگاه تر می‌شوند به سیاهی های جمعی بشر. 

بعضی ها در این رنج و سیاهی دریچه های نور را پیدا می‌کنند. 

اینها معنوی تر می‌شوند. 

اینها به درون و مراقبه رو می‌آورند. 

در تمام این بازی، نظم بی نقص جهان و عدالت الهی بازی زیبای خودش را انجام می‌دهد. 

بعضی به سیاهی سقوط می‌کنند

و بعضی به سمت نور صعود می‌کنند. 

و بازی الهی همواره به بهترین وجه خودش اجرا می‌شود. 

و ما روح هایی هستیم که در حال طی مسیر مان به سمت عشق و آزادی مطلق هستیم. 

مدتی در زمین می‌مانیم و بعد با کوله‌باری از آگاهی دوباره به مبدأ خودمان بازمیگردیم. 

و این چرخه ادامه دارد. 

✍🏻 نانوشتنی

unwritable.org