1 دقیقه.
تصویر خود
***
تصویری که هر کدام از ما از خودمان داریم شاید مهمترین موضوع زندگی و خودشناسی ما باشد. هر یک از ما تصویر یا هویتی از خود داریم.
تا زمانی که ناآگاه هستیم این تصویر یا هویت، توسط خانواده و جامعه برای ما ساخته میشود یا به عبارتی دیگران ما را تعریف میکنند.
اولین جرقههای آگاهی با پرداختن به سوال من کیستم و این که هویت من چیست همراه است. یعنی در مسیر آگاهی، آن تعریف و تصویری که از خودمان داشتیم را دوباره باز تعریف میکنیم.
جامعه با تصویر ها و تعریف هایی که از ما میدهد شکل میگیرد مثلاً تصویر باهوش یا خنگ یا موفق یا نقشهایی مثل نقش پدر یا مادر یا شغل های اجتماعی و غیره.
کسی که به مسیر آگاهی قدم میگذارد خودش را باز تعریف میکند. البته قبل از اینکه تعاریف جدیدی برای خودش بسازد شاید مدتی بدون تصویر و تعریف بماند. شاید مدتی از نظر دیگران تنبل و بی مصرف و بی عار و غیره نامیده بشود.
اما چنین شخصی در حال ساختن مجدد خودش است و این ساختن گاهی سالها طول میکشد.
در مسیر معنوی، تصویری که یک جویندۀ معنوی از خودش میسازد چیزی شبیه خداست. یعنی موجودی جهانی و شامل شونده و آگاه. البته در بعد فیزیکی و مادی قطعاً محدود به بدن است ولی در بعد روحی و ذهنی میتواند نامحدود باشد.
فردی رشد یافته شبیه بودا خودش را تعریف نمیکند و بنابراین مثل تعریف خدا، نانوشتنی و بدون تعریف میماند.
معنی لغوی بودا یعنی «فرد آگاه» و او دقیق ترین تعریفی که از خودش میدهد آگاهی است.
یعنی «من آگاهی هستم»
اما به هر حال در جریان زندگی ما مجبوریم تعریف هایی برای خودمان داشته باشیم.
مثلاً گاهی بر حسب کاری که انجام میدهیم مثلاً من نویسنده میشوم. برحسب بدنی که دارم مذکر میشوم.
نکته مهم این است که بدانیم این تعریف ها از بیرون بر ما تحمیل شده یا خودمان انتخاب کردهایم.
این تصویر ذهنی ما از خودمان مدام در حال تغییر است. هر روز و هر لحظه با هر فکری و قضاوتی که خودمان یا دیگران نسبت به ما میکنند این تصویر عوض میشود.
هر روز این سوال را در مراقبه از خود بپرسید که
«تصویر ذهنی من از خودم چیست؟»
