<1 دقیقه.
خداشناسی
***
با این تعریف که خدا همه جا هست پس خدا همه چیز است. پس خداشناسی میشود همان شناخت جهان.
با این تعریف، فیزیک هم خداشناسی است و تمام علوم هم خداشناسی است.
اما یک راه سریع وجود دارد.
چون نزدیک ترین پدیده به ما خودمان هستیم. پس نزدیک ترین راه خداشناسی همان خودشناسی است.
تجلی نیروی حیاتی جهان، اکنون در شکلی ظاهر شده که همان خود ماست.
هرکدام از ما مثل شیشهها و منشورهایی هستیم که نور سفید از آن عبور کرده و چیزی ساخته شده به نام خود.
اما چگونه خودشناسی گنیم؟ با مشاهده خودمان.
مشاهده دقیق از بدن شروع میشود.
سعی کن بدن خودت را بشناسی.
بند بند انگشتانت را مشاهده کن.
ذره ذرۀ حسهایی که در بدنت هست را مشاهده کن.
ذره ذرۀ افکاری که در ذهنت هست را مشاهده کن.
آن چشم مشاهده گر را ببین.
آن بیننده خداست!
هرچه بیشتر مشاهده کنی بیشتر به عمق میروی.
هرچه بیشتر مشاهده کنی بیشتر به خدا نزدیک میشوی.
خودت را با تمام زیر و بم هایش مشاهده کن.
ترس ها، فکرها و تمام احساسات را ببین!
تو درحال شناخت جهانی!
خود شناسی!
خداشناسی!
خدایی که نمیشود نوشتش.
ولی میشود در خود دید.
خدایی نانوشتنی.
*
✍🏻 نانوشتنی
unwritable.org
