منِ پنجم!

2 دقیقه.

منِ پنجم!

***

با دوستی قدیمی گفتگویی داشتم. گفت زندگی من چهار قسمت است. 

١- کار و شغل و امرار معاش

٢- خانواده، شامل زن و فرزند

٣- جمع دوستان و روابط

۴- خودم!

او زندگی را به این چهار حوزه تقسیم کرده و سعی دارد در این چهار زمینه تعادل ایجاد کند. از نظر او من نویسنده تعادلی ندارم و بیشتر به مورد چهارم می‌پردازم. 

حالا چند روزی از آن گفتگو گذشته و می‌توانم تحلیلی بر این بنویسم. ابتدا تحلیل خلاصه. 

دوست عزیز!

آیا متوجه هستی که یک موجود آگاه در حال مشاهدۀ این چهار قسمت زندگی است؟

او کیست؟

آن من پنجمی که در حال تحلیل این چهار تاست کیست؟

آیا تو، آن خودِ شماره چهار هستی یا منِ پنجم؟

قطعا تو من پنجمی!

و آن من چهارم؛ تو نیست! 

حالا برویم سراغ پاسخ مفصل!

قبلا در مورد تمام این موارد چهارگانه مطالبی در نانوشتنی نوشته بودم. که بهتر است خواننده مرور کند تا کمی به فضای ذهنی یکدیگر نزدیک بشویم. 

١- کار

https://unwritable.org/?s=کار&post_type=post

٢- خانواده

https://unwritable.org/?s=خانواده&post_type=post

٣-روابط

https://unwritable.org/?s=روابط&post_type=post

۴- من کیستم

https://unwritable.org/?s=من+کیستم&post_type=post

• مورد اول امرار معاش است که من آن را بقا می‌نامم. بدست آوردن غذا و سرپناه
• مورد دوم خانواده که گروهی کوچک است برای تولید مثل و گسترش قلمرو ژنتیکی
• مورد سوم گروه دوستی و گله ای است که ما را حمایت می‌کند 

تمام این موارد سه گانه را می‌توانیم از حیوانات یاد بگیریم. حیوانات تقریباً همه شان در این سه مورد از ما بهتر هستند. مثلا

• در مورد اول مورچه‌ها بهتر از ما غذا تهیه می‌کنند و خانه می‌سازند و کل زمین را قلمرو خودشان کرده اند
• در مورد دوم خرگوش ها بهتر از ما ازدواج می‌کنند و به سرعت خانواده خودشان را گسترش می‌دهند
• در مورد سوم گرگ ها هم بسیار بهتر از ما گنگ های گرگ می‌سازند و یکدیگر را در سرما و شکار حمایت می‌کنند

می‌ماند مورد چهارم. 

مورد چهارم آن منی است که ذهن ما ساخته. همان نفس یا ایگو. این یکی تقریباً مختص انسان است. 

انسان برای خودش یک من می‌سازد. 

مثلاً منِ قدبلندِ زرنگِ مومشکیِ مهندسِ دارای ماشین فلانِ دارای خانۀ فلانِ دارای فلان مدرکِ دارای فلان سمَتِ جوانِ فلان و بهمان!

این من چهارم بدن دارد و ذهن!

مورد چهارم داستان ذهنی است که برای خودمان می‌سازیم. تعریفی است که ذهن ما از «من» میکند. 

این چهارمی من واقعی نیست. این یک داستان ذهنی است. شاید یک من موقت باشد اما من واقعی همان من پنجم است. 

من پنجم تا بینهایت می‌رود. 

چون من ششمی هم هست که من پنجم را می‌بیند و همین طور الی آخر. 

من پنجم همان آگاهی است. 

من پنجم همان خداست. 

من پنجم منِ واقعی است. 

من پنجم است که من چهارم را می‌سازد و سه مورد اول را انجام می‌دهد. 

من چهارم به زودی می‌میرد و موارد سه گانه قبلی را هم باید رها کند. یعنی باید کار و خانواده و روابط را رها کند. 

اما من پنجم احتمالا باقی می‌ماند. 

یعنی یک آگاهی باقی می‌ماند. 

حالا که زنده هستیم اشکالی ندارد که من چهارمی بسازیم و به موارد سه گانه بپردازیم. اما هیچ لحظه ای نباید از من اصلی غافل بشویم. 

موارد سه گانه کار و خانواده و روابط، یک بازی موقت است روی زمین. 

آن من پنجم شامل شونده است. یعنی منی است که شامل دیگری هم می‌شود. 

من پنجم شامل همسر و فرزند و همکار و دوست و آن سیاه پوست آفریقایی و همه می‌شود. 

من پنجم با کسی نمی‌جنگد. 

من پنجم بزرگ است. 

من پنجم چیزی نزدیک خداست. 

آن منِ چهارم است که زمین را نابود می‌کند و جنگ راه می اندازد و مقایسه می‌کند و مرز می‌کشد ودیگری می‌سازد. 

من پنجم با جهان یکی است و در صلح است و منشأ برکت است و مبدأ خیر. 

من چهارم شیطان است و فانی است و موقت. 

من پنجم خدا است و ابدی و ازلی. 

اشکالی ندارد گاهی من پنجم، من چهارمی می‌سازد و در بدن زندگی می‌کند و امرار معاش میکند و تولید مثل می‌کند و روابطی برقرار می‌کند. 

اما یادت باشد دوباره فقط این من پنجم است که باقی می‌ماند. پس با دانستن این، دیگر لازم نیست برای بزرگ کردن من چهارم رقابت کنی مقایسه کنی و غیبت کنی و جنگ کنی و زمین را نابود کنی! 

بگذار موارد یک و دو و سه، به آرامی و در صلح اتفاق بیافتند. 

به آگاهی آن من پنجم اعتماد کن!

✍🏻 نانوشتنی

unwritable.org