1 دقیقه.
سرباز عدالت
***
دنیا پر است از سربازان عدالت. هرکسی شمشیری به دست گرفته و همانند فرشتۀ عدالت در حال برقراری انصاف و عدل است.
چپ گراها، مدافعان حقوق زنان، بازماندگان هولوکاست، قاضی ها، تروریست های استشهادی، پوپولیست ها، آدمهای عادی، من و تو. تقریباً همه خودمان را سرباز عدالت میدانیم. اما سرباز واقعی عدالت کیست؟
چرا بیشترین ظلم ها از سربازان عدالت سر میزند. خدای عادل کجاست؟
چرا ظلم وجود دارد؟
فلسفۀ وجود این همه بی عدالتی چیست؟
این آرمان بشر کی به واقعیت میرسد؟
چطور چرخۀ ظلم را بشکنیم؟
جهانی که در طبیعت هست در عدالتی بی نقص است. هر قطره باران در جای درست خودش میافتد و هر ذره مسیر عدالت را طی میکند.
بی عدالتی فقط مختص انسان است.
انسانی که از نقطۀ عدالت خارج شد.
گمراهی درست از جایی شروع میشود که عدم تعادلی درون ما هست.
یک لحظه فراموشی.
یک لحظه ناآگاهی.
یک لحظه اسیر ذهن شدن.
یک لحظه اسیر من شدن.
یک لحظه اسیر شیطان شدن.
درست در همین جا بی عدالتی شروع میشود. از یک جای ظریف در درون من!
من برای رسیدن به آرمان عدالت از نفس هایم کمک میگیرم. نفسهای من همیشه در عدالتند.
نفسی که فرو میرود و نفسی که بر میآید.
عدالت آسان است. کافیست همراه نفس هایت بشوی.
این نفس هایی که از عادل مطلق دستور میگیرند تو را هم به وادی عدالت میبرند.
نفس های آرام و مطمئن و متعادل.
این نفس ها تو را در تعادل ظریف مرگ و زندگی نگاه میدارند.
تو را در لحظه متعادل میکنند.
بله!
عدالت تنها در لحظه پیدا میشود.
بخشش فقط در لحظه پیدا میشود.
اگر تو در هر لحظه در عدالت بمانی جهان به عدالت میرسد.
به همین سادگی!
تو خدای عادل باش.
خدای لحظه.
خدای بودن.
خدای نانوشتنی.
*
✍🏻 نانوشتنی
unwritable.org
