<1 دقیقه.
تخریب جریان زندگی با کلمات
***
سکوت پیوسته است. کامل است.
سکوت بی نقص است.
سکوت شبیه مرگ است.
چیزی که از او فرار میکنیم.
فرار میکنیم به سمت صدا.
به سمت عمل.
به سمت کلمات.
وقتی فرار میکنیم وارد جهنم ذهن میشویم.
اما سکوت، همان بهشت است.
جریانی از زندگی هست که توسط ذهن پاره پاره میشود.
وقتی آن آرامش را تجربه کنی دیگر حاضر نیستی که سکوت را بشکنی.
سکوت آغوش خداست.
چرا باید از آن بیرون بیایی؟
فقط شاید یک دلیل داشته باشد.
آن یک دلیل عشق است.
دعوت دیگران به همان سکوت.
به همان عشق.
به همان آغوش.
تنها در این صورت است که حاضر میشوی از بهشت خودت بیرون بیایی و وارد وادی کثرت شوی.
کثرت ذهن.
کثرت کلمات.
بهشت را فریاد میزنی تا دیگران بشنوند.
بعضی ها میشنوند، خیلی هم نمیشنوند.
تو باز میگردی به همان سکوت.
به همان نانوشتنی.
*
✍🏻 نانوشتنی
unwritable.org
