ادعای کمک با نوشتن

1 دقیقه.

ادعای کمک با نوشتن

***

ادعا کرده‌ام که این نوشته‌ها را برای کمک به دیگران شییر می‌کنم. اینجا می‌خواهم ضمن بررسی عمیق مفهوم کمک، ادعای خودم را بیشتر توضیح بدهم.

آیا کسی می‌تواند به دیگری کمک کند؟ به طور خلاصه اگر بگویم جواب «خیر» است. «هیچکس از بیرون نمی‌تواند به دیگری کمک کند»

ببینید این حرف برای بعد مادی و فیزیکی نیست. مثلاً به کسی که فیزیکی در چاهی افتاده میتوان کمک کرد یا کسی که گرسنه است را میتوان از گرسنگی نجات داد. در بعد فیزیکی و مادی، با دادن پول شاید بتوان به کسی کمک کرد.

بنابراین برای انسانهایی که به چیزی فرای ماده قائل نیستند کمک کردن خلاصه می‌شود در دادن پول.

اما حوزۀ این نوشته، بعد عمیق تر و بعد معنوی است.

در بعد معنوی و روحی روانی یا روحانی، کمک تقریباً غیرممکن است. تنها کمکی که می‌توان کرد شییر کردن مسیر معنوی است. شییر کردنی که باعث شود کمک گیرنده به درون معطوف شود.

در واقع تنها کمک واقعی معنوی، از درون ممکن است. هر کسی باید به تنهایی مسیر معنوی را طی کند.

حال نقش این همه استاد و رهبر معنوی چیست؟ تمام نقش اساتید معنوی در یک کلمه خلاصه می‌شود. معطوف کردنِ توجه به درون.

ما از درون متولد می‌شویم و از درون رشد می‌کنیم. حتی بدن ما از درون رشد می‌کند، پس کمک و رشد معنوی هم از درون می‌آید نه از بیرون.

بهترین استاد معنوی کسی است که تو را از بیرون متوجه درون خودت کند.

حالا هر کسی روشی دارد. یک استاد، با سخنرانی این کار را می‌کند، یکی با نوشتن و یکی با سکوت.

اساتید ذن و مراقبه معمولاً سکوت و مراقبه و درون نگری را توصیه می‌کنند.

چون سکوت شاید بهترین راه برای بردن توجه به درون باشد.

ببینید مثلاً بزرگترین کمکی که شمس به مولانا کرد این بود که مولانا را متوجه درون خودش کرد.

در دنیا، خیلی ها ادعای کمک دارند، مثلاً هزاران معلم معنوی یا پیشگو یا مشاور یا روانشناس یا روانکاو هستند که تو را از درون خودت به چیز دیگری منحرف می‌کنند. باید بگویم متاسفانه اینها هیچ کمکی نمی‌توانند بکنند و شاید حتی مضر هم باشند.

در بعد معنوی، بزرگترین کمکی که می‌توانی به دیگران بکنی این است که خودت زندگی بهتری بکنی. این زندگی بهتر و شاد تر و غنی درونی تو نهایتاً به دیگران هم راه را نشان می‌دهد.

کاری که در نانوشتنی می‌کنم، به سادگی به اشتراک گذاری مسیر درونی است که خودم طی می‌کنم. این نوشتن و شییر کردن در درجه اول و ابتدا به خودم کمک می‌کند و شاید به دیگران هم نشان بدهد چطور مسیر درونی خودشان را طی کنند.