3 دقیقه.
نوشتن و دعا بدون بار دیگران!
***
تصمیم گرفتم این را با کسی شییر نکنم. میخواهم این بار فقط من باشم و خدا!
تنها و خصوصی!
این بار امیدوارم وسوسه نشوم برای شییر کردن با دیگران!
خدایا لطفاً تارا رو به من بازگردان. اگر فکر میکنی برای هر دوی ما بهتر است.
خدایا به من آرامشی دائم عطا کن.
به من دانشی دائم عطا کن.
خدایا خودت میدانی. هر آنچه بخواهم بگویم خودت از قبل میدانی.
خدایا تو در منی و من در تو.
نمیخواهم درخواست های کوچک از تو داشته باشم. آخر تو بزرگی.
خدایا ای کسی که بیرون من نیستی.
شهادت میدهم که جز خیر و برکتِ تو را برای کسی نمیخواهم.
خدایا ای کسی که بیرون من نیستی.
گاهی شک به سراغم میآید گاهی ترس می آید گاهی تنهایی میآید.
من را به تمام لغزشهایم در تمام لحظات آگاه کن.
خدایا طول مدت زندگی من در زمین را تجلی ای از حضور خودت گردان.
خدایا سختی ها را با عظمت و قدرت خودت بر من آسان گردان.
خدایا ای کسی که از قبل، سخن من را میدانی،
آنچه نمیدانم را مبنای گمراهی من نگردان.
خدایا کلام من را کلام خودت گردان.
خدایا میدانم با تو حرف زدن کاری بچهگانه است. اما بگذار مقابل تو بچه باشیم.
خدایا مفهوم مسوولیت را برای من روشن گردان.
خدایا مفهوم تهعد را برای من روشن گردان.
خدایا مفهوم زمان و مرگ را برای من روشن گردان.
خدایا من نیازمند تو ام. نیازهای بی شمار من را مایۀ ذلت و گمراهی مگردان.
خدایا خودت هدایتمان کن تا این کلمات به گوش هر که تو میخواهی برسد.
خدایا ما انسانهای اسیر ذهن، گاهی به تو شک میکنیم، این را بر ما ببخش.
خدایا زمین را جایی برای تجلی محبتت قرار ده.
خدایا گمراهی ابنای بشر را به بزرگی خودت ببخش.
خدایا ما را به نور بندگان مقرب خودت منور کن.
خدایا کلمات من را راهی برای رسیدن به خودت کن.
خدایا نگذار هیچ لحظهای از تو غافل شوم.
خدایا خوانندگانت را خوار نکن.
خدایا من را بابت این خواستن ها ببخش.
خدایا من را به علم خودت حفظ کن.
خدایا ما بندگان بی چیز تو ایم.
سلاحمان همین اشک هاست.
تا روزی که به تو باز میگردیم تنهایمان نگذار.
خدایا ما را به غرور و خود بزرگ بینی دچار نکن.
خدایا انسانهای مقرب و آگاه خودت را سر راه من قرار ده.
خدایا من به ناتوانی و نادانی خودم در برابر تو اقرار و اذعان میکنم.
خدایا من را وسیلۀ شناخت خودت ساز.
خدایا من را تجلی محبت خودت ساز.
خدایا عاشقانت فراوانند و بی شمار.
خدایا مظاهر و معجزاتت را برای من آشکار کن.
خدایا من را بی نیاز از خلق گردان.
خدایا مرا مثل خودت بی نیاز کن.
خدایا کلمات قدرت سخن گفتن با تو را ندارند. من را فرای کلمات قرار ده.
کلمات مرا پاک گردان.
من را از نفس رها کن.
خدایا من را به بندگی بپذیر.
خدایا زندگی و مرگی خداگونه عطا فرما.
این برای تو آسان است.
خدایا من را از غافلان دور کن.
خدایا مرا در تنهایی و سختی دریاب.
خدایا شهادت میدهم غیر از تو چیزی نمیخواهم.
خدایا من را از شرک رها کن.
خدایا من را از تاریکی دور کن.
خدایا عشق خودت را به من بچشان.
خدایا استغنای خودت را به من بچشان.
خدایا هر کسی این کلمات را میبیند پاک گردان. خدایا ما را از ذهن و نفس رهایی ده.
خدایا زمان و آینده ما را به دست خودت بگیر.
خدایا گناهان و غفلت های ما را ببخش.
خدایا تو عالِمی و ما نادان.
تو بزرگی و ما کوچک.
تو وجودی و ما عدم.
تو هستی و ما نیست.
ما را به هستی خودت ببخش.
کوچکی ما را به بزرگی خودت ببخش.
خیرگی ما را به کرَم خودت ببخش.
خدایا تو قادری و توانا.
تو خالق زمانی. من را از زمرۀ ناآگاهان قرار مده.
خدایا خودت میدانی، نیت خودم را فقط برای تو پاک کردم.
جز خیر برای بندگانت نمیخواهم.
جز خواست تو را طلب نمیکنم.
جز نزدیکی تو را درخواست نمیکنم.
جز از تو نمینویسم.
جز از تو نمیگویم.
سختی های زندگی را بر ما آسان کن.
عروج ما را به سمت خودت بر ما آسان کن.
تعهد میدهم در هر لحظه از شِرک های خفیف و خواستن های ناآگاهانه دوری کنم.
تو ما را راهنما باش.
تو ما را از شک رها کن.
تو به ما یقین عطا کن.
تو عادلی.
تو قادری.
تو عالمی.
ما را از خودت دور نکن.
ما را از خودت دور نکن.
ای خدایی که عظمتت جهان را در برگرفته.
در مقابل تو ناتوانم و گریان و امیدوار.
