بایست تا برسی

<1 دقیقه.

بایست تا برسی

***

ذهن همواره در حال دویدن است. ذهن می‌دود تا برسد. 

برسد به فکر بعدی، اتفاق بعدی، پست بعدی، کلمۀ بعدی، نوشتۀ بعدی. 

ذهن در یک چرخۀ بی پایان دویدن به سمت آینده است. 

اگر فقط برای یک بار مراقبه کنی، می‌توانی این فرآیند را از بیرون ذهن ببینی. وقتی دویدن دیوانه وار ذهن را ببینی، تو آدم دیگری می‌شوی. 

به اصطلاح به این حالت روشن بینی می‌گویند. تقریباً همۀ آدمها در لحظاتی این حالت ایستادن ذهن را تجربه می‌کنند ولی عدۀ کمی به این حالت آگاه هستند و می‌توانند با ارادۀ خودشان به این حالت وارد شوند. 

ذهن که می‌دود، بدن و اقتصاد و کل جامعه به دنبال او می دوند. نتیجه این می‌شود که آدم‌ها دست به تخریب زمین و جنگ و نابودی می‌زنند. برای رسیدن به چیزی می‌دوند که بدون دویدن بدست می‌آید. 

آرامش، عشق، شادی، سرور و تمام کیفیت های خوب با دویدن بدست نمی‌آید. بلکه با ایستادن بدست می‌آید. 

برای همین برای رسیدن باید به جای دویدن بایستی. 

تا وقتی در حال دویدن باشی به دنبال ذهن می‌روی و خسته و ناامید ره به بیابان می‌بری. 

اگر بتوانی بایستی و ذهن را مشاهده کنی بلافاصله می‌رسی. 

تناقض بزرگی اینجاست که ذهن معمولی درک نمی‌کند. 

بایست تا برسی!

✍🏻 نانوشتنی

unwritable.org