2 دقیقه.
کار بودا – ۱۰ – کامیونیتی و خانواده کاری
***
کلمه کامیونیتی یا جامعه و community از دو قسمت com و unity تشکیل شده است. پیشوند com به معنی «با هم» است و یونیتی هم به معنای «یکی شدن» است.
پس معنی آن میشود با هم یکی شدن.
آدمها همواره به دنبال ایجاد و پیوستن به کامیونیتی و جوامع هستند. پیوستن نر و ماده و نهایتا تشکیل خانواده قدمهایی برای تشکیل کامیونیتی هستند.
تیم و قبیله و محله و شهر و کشور و گروههای مختلف، همه در راستای تمایل انسان ها به ایجاد و پیوستن به کامیونیتی ایجاد میشوند.
کامیونیتی ها گروه هایی از آدمها هستند که حول یکدیگر جمع میشوند.
ممکن است گروهی با هم در یک مکان زندگی کنند.
ممکن است گروهی در یک آشرام و حول یک استاد یا گورو جمع شوند.
ممکن است گروهی حول یک ایدئولوژی یا مفهومی مثل کشور متحد شوند.
امروزه هم کامیونیتی های مجازی یا اینترنتی معمول شده اند.
پنجاه روزی میشود که به یک کامیونیتی کاری پیوسته ام. اینها کامیونیتی های کاری یا همان بیزینس ها هستند. بیزینس ها زیرمجموعه ی سیستم اقتصادی کشور هستند و یکی از کامل ترین ساختارهای کامیونیتی را دارند .
هر بیزینس یک هویت و نام دارد و با بیزینس های دیگر و دولت، مبادله اقتصادی میکند و برای بقای خودش و اعضاءش درآمد کسب میکند. اعضای کامیونیتی روزی ۸ ساعت به فعالیت گروهی میپردازند و هر کسی نقش و مسوولیتی در کامیونیتی بر عهده میگیرد.
تعدادی از اعضا، سهامداران هستند که بیشترین مسوولیت متوجه آنهاست. اعضای دیگر کامیونیتی که مسئولیت کمتری دارند در حد یک زندگی ساده حقوق دریافت میکنند و مابقی سود به سهامداران میرسد.
نوع رابطه و نقش هر یک از اعضا در قراردادهای قانونی تعریف شده و توسط کامیونیتی های بزرگتر مثل سیستم قضایی و پلیس اجرا میشوند.
فضای کاری و فرهنگ سازمانی معمولا از بالا به پایین ایجاد و اعمال میشود و سلسه مراتبی در بین اعضا وجود دارد که قدرت تصمیم گیری را تقسیم میکند.
بیزینس ها یکی از پایدار ترین کامیونیتی ها هستند چون بر اساس نیازهای اولیه بقاء پایه گذاری شده اند. تقریبا هر انسانی به خاطر بقاء مجبور میشود به حداقل یکی کامیونیتی بیزینسی بپیوندد.
هر فردی هم تبادلی با کامیونیتی بیزینس دارد. بعضی بیشتر میدهند و کمتر میگیرند و خلاصه عدالت کاملی در جریان نیست.
در کامیونیتی های سوسیالیستی مثل آشرام یوگای سادگورو تقریبا همه از مواهب یکسان بهره میبرند. اما در کامیونیتی بیزینس معمولا صاحبان از کارمندان بسیار بیشتر بهره مند میشوند و شاید حتی سوء استفاده کنند.
نقش من اما نسبت به این کامیونیتی از محل فراوانی است.
من از بابت بقاء خودم تقریبا احساس امنیت میکنم و ترس و حرصی ندارم. پس پیوستن من به این کامیونیتی برای تمرین های معنوی و دهش است. شایدهم نوعی بازی.
بازی برگشت به مردم و جامعه.
من با حضور و خلاقیت و بازیگوشی سعی خواهم کرد که چیزی به این کامیونیتی بدهم و خدمتی بکنم. اگر پذیرا شدند که چه بهتر. اگر هم پذیرا نشدند برای من تفاوت چندانی ندارد.
دنیا سرشار است از کامیونیتی های مختلف و پر است از فراوانی. حتی اگر هیچ کامیونیتی من را نپذیرد میتوانم به تنهایی از فراوانی موجود در جهان بهره مند بشوم. شاید هم کامیونتی ای حول محور معنویت توسط من ایجاد شد.
شاید هم تنها خدمت من نوشتن همین نانوشتنی ها باشد.
شاید روزی کامیونیتی نانوشتنی ایجاد شد.
چه تنها و چه با وجود کامیونتی متشکل از هزاران عضو،
شاید فقط همین «بودن» کافی است.
بودن در حضور نانوشتنی.
*
✍🏻 نانوشتنی
لینک سری نوشته های کار بودا
