1 دقیقه.
بنیاد غیرانتفاعی یا خیریه
***
مدتی است خیال ساختن بنیادی خیریه در سر میپرورانم. بنیادی خیریه در ایران و بنیادی خیریه در کانادا.
بنیادی خیریه نه از بابت فرار مالیاتی یا پولشویی یا خوب جلوه دادن خودم.
بنیادی خیریه چون این راهی است درست.
آدمها در سرشان آرزوهای زیادی میپرورانند. مثلاً صاحب این چیز و آن چیز شدن. کنترل کردن این و آن. شهیر شدن و خاصۀ عام شدن. اما من دیگر آرزوی درازی ندارم. آرزوی درازی هم اگر داشته باشم مادی نیست.
مدتی است دارم به بنیادی خیریه فکر میکنم. بنیادی که تمام دارایی هایم را به او بدهم. مقداری از آن را برای غذا و سرپناه برای خودم بردارم و مابقی برود برای خیریه.
اما خیریه چیست؟
پول دادن به این و آن؟ شاید!
ساختن کتابخانه؟ شاید!
نوشتن از نانوشتنی؟ شاید!
کفش لباس خریدن برای یک کودک؟ شاید!
علنی کردن ایدۀ خیریه با دیگران؟ شاید!
مراقبه؟ شاید!
اما منشأ خیر و خیر مطلق اوست. ما فقط باید مانع خیر نشویم. پس من میخواستم مانع خیر نشوم. اگر از سر راه خیر کنار بروم، خیر او بر من و کل جهان میتابد.
بنیاد خیریه درست مثل یک کمپانی است. اما این کمپانی درآمدش را صرف خودش میکند و هدف خودش مال اندوزی صاحبانش نیست. هدف بنیاد خیریه انجام دادن کاری خیر است.
هدف بنیاد خیریه شفافیت اقتصادی است. یعنی همگان بدانند این بنیاد چقدر مال دارد و حساب های مالی اش چگونه است. درآمدش از کجاست و هزینههایش برای چیست.
کار خیر باید مخفیانه باشد. نشان دادن و ریا در کار خیر، آن را از بین میبرد. پس بنیاد خیریه هم برای نمایش نیست. باید جوری از این پل صراط عبور کرد که هم شفاف باشد و هم مخفیانه.
هویت کسانی که به آنها کمک میشود هرگز فاش نشود ولی کمک ها میتواند عمومی شود.
هنوز نمیدانم. اما ایده در حال ساخته شدن است. فعلاً ایده را با جهان در میان میگذارم.
این، نیت این کار است و کار من الان خالص کردن نیت است. وقتی نیت خالص شد کار تقریباً انجام شده است.
اگر نیت من خالص نباشد، کار عقب میافتد. پس خالص کردن نیت مهمترین مرحله است و حتی شاید تنها مرحله.
خدایا خیری بر من بنما و نیتم را خالص گردان.
