<1 دقیقه.
خلاصه ی کل داستان معنویت و مراقبه همین عبارت ساده است «توجه به توجه»
به نظر خیلی ساده می آید. همین هم هست. معنویت و خدا و مراقبه ساده اند. آنقدر ساده که ذهن نمیتواند بپذیرد.
توجه به توجه!
برای فهمیدن چند مثال میزنم. مثلا الان من در حال تایپ کردن حروف هستم و شما در حال خواندن این کلمات.
همزمان با تایپ کردن من توجه به توجه دارم! یعنی چه؟
یعنی مثلا همزمان با تایپ داردم به بدنم توجه میکنم. همزمان میدانم که در حال تایپ هستم. همزمان میدانم که افکار دیگری با سرعت در ذهنم رژه میروند. گاهی به گذشته گاهی به آینده میروند.
من به تمام اینها توجه میکنم! یعنی میانم توجه من کجاست!
به همین سادگی است.
آیا شما میدانید توجه تان کجاست؟
از قضا این انتخاب توجه تنها انتخاب ماست. چیزهای دیگر هیچکدام تقریبا دست ما نیست. تنها چیزی که توان تغییر آن را داریم توجمان است. یعنی توجه کردن به توجه. این تنها کار و مهمترین کاری است که در هر لحظه میتوانیم انجام بدهیم.
توجه به ذهن. ببینید ذهن شما به فکری در گذشته توجه میکند یا به فکری در آینده؟
ببینید دارد به آدمها فکر میکند؟ دارد به نوشتن توجه میکند؟ دارد به خواندن توجه میکند؟
توجه تو کجاست؟
این یعنی توجه به توجه!
کسی بود که میگفت توجه همان خداست. توجه به توجه یعنی توجه به خدا. یعنی نشستن جای خدا. یعنی حضور در لحظه. یعنی مراقبه.
به همین سادگی!
