<1 دقیقه.
در عظمت سکوت!
***
ذهن ها پر است، جای سکوت خالی است!
حرف ها زده شده، جای سکوت خالی است!
هزاران سخنرانی و پست و مطلب هست، اما جای سکوت خالی است!
انتقادها، تحلیل ها، نتیجه گیریها، مذهبها و تئوریها هست، اما جای سکوت خالی است!
قانون ها، نکته ها، درست و غلط ها، باید و نبایدهای زیادی هست، اما جای سکوت خالی است!
در وصف خدا و عشق و مرگ و زندگی، کتابها نوشته شده، اما جای سکوت خالی است!
در نانوشتنی، از من و خدا و سکوت و بودن، نوشته ام، اما جای سکوت خالی است!
آخ که دلم چقدر پر است!
آخ که ذهنم چقدر پر است!
هوش مصنوعی هم آمد! او بهتر از من میتواند بنویسد، اما جای سکوت خالی است!
سکوت و خدا و هیچ
اصل هستند، مابقی همه سرو صداست!
میتوانم تا ابد از سکوت بنویسم، ولی باز هم جای سکوت خالی است!
دلم برای سکوت تنگ شده!
کاش بشود که سکوت سخن بگوید!
برای لمس سکوت، باید ساکت باشی!
برای شنیدن از خدا باید کر باشی!
برای دیدنِ خدا باید کور باشی!
برای درک خدا باید ابله باشی!
برای فهم خدا باید بی ذهن باشی!
برای شعر گفتن، باید حداقل برای لحظهای بیشعور باشی!
برای تجربۀ بودن، باید حتی شده برای لحظهای، نباشی!
من میروم با سکوت کمی خلوت کنم!
دلم برای سکوتش خیلی تنگ شده!
مقداری سکوت هم تقدیم شما!
…
سلام. تبریک بخاطر مطالب زیبا.
ولی خط ماقبل آخرِ متن اول،بگمانم باید مینوشتید،دلم برای حرفهایش تنگ شده.
ممنون
ممنون از نظر شما!
در واقع منظور این بوده که به سکوتِ سکوت اشاره کنم!
واقع این است که دلم برای حرف تنگ نشده بلکه برای سکوت تنگ شده.
به هر حال ممنونم از نظر لطف شما