1 دقیقه.
متضادهای مراقبه
***
مدتی است که مراقبه میکنم. بعد از چند سال آنقدر آگاهی به خودم پیدا کرده ام که وضعیت های ضد مراقبه را هم راحت تر تشخیص میدهم.
شاید بعضی از این کارها به نظر کسی که مراقبه نمیکند عادی باشد ولی همین کارهای عادی باعث افزایش ورودیهای ذهن میشود.
تعدادی از این کارها عبارتند از:
- حرف زدن های بدون هدف
- چرخ زدن و اسکرول در اینترنت
- گوش دادن به پادکست و رادیو (حتی برنامههای مفید)
- دیدن ویدیو های پراکنده اینترنتی یا تلویزیون
- تماشای فیلم و سریال
- ارتباط یا لاس زدن با جنس مخالف یا محرکهای جنسی
- خوردن غذا
- کارکردن اجباری و زیاد
- حتی خواندن و نوشتن (حتی خواندن نانوشتنی)
- بازی های مختلف یا بازیهای کامپیوتری
- مصرف سیگار و الکل و روانگردان
خلاصه هر نوع استفاده از حواس پنجگانه برای فرار از خود. یا هرگونه فرار از احساسات و افکار ناخوشایند.
تمام این کارها اگر برای فرار و بدون آگاهی انجام شوند مضر و ضد مراقبه هستند.
از آن طرف هم هست. فرد مراقبه گر، اگر هریک از این کارها را با آگاهی انجام بدهد آن فعالیت خودش نوعی مراقبه محسوب میشود.
اصل و جوهر مراقبه «آگاهی به خود» است و هر چیزی که آگاهی تو را از خودت کم کند مضر است.
بنابراین یکی از مراقبه های ساده و قدم های اولیه برای مراقبه گون بودن به سادگی یعنی کارهای ضد مراقبه را کنار بگذاریم.
مثلاً تلویزیون را خاموش کنیم.
موبایل را کنار بگذاریم.
بنشینیم و فعالیت های وسواس گونه را متوقف کنیم.
در این حالت افکار به ما حمله میکنند ولی به مرور افکار هم کمرنگ میشوند ولی مراقبه گر باید از این تونل سخت عبور کند.
بسیاری از مردم از این تونل هیچگاه عبور نمیکنند پس با خود واقعی شان هیچگاه مواجه نمیشوند.
به قول اکهارت حتی به اندازۀ طول یک نفس اگر به خودت آگاه باشی خودش یک مراقبۀ کوچک است.
با هم یک نفس بکشیم تا بعد!
*
✍🏻 نانوشتنی
unwritable.org
