1 دقیقه.
در مسئولیتِ من چیست؟ شمارۀ ١، سه مسوولیت برای خودم شمردم.
١- سعی کنیم مسوولیت خودمان را خوب بفهمیم نه مسوولیتِ دیگران
٢- تغذیه و ورزش مناسب داشته باشیم
٣- کمتر در اینترنت برویم و ورودیهای ذهنمان را محدود کنیم
امروز تقریبا این سه مسوولیت را انجام دادم. و حالا برویم سراغ مابقی مسوولیت های من.
در جامعه اگر بخواهی مسوولیت هایت را خودت تعیین کنی معمولا مسیر سخت است. چون از قبل یک سری مسوولیت برای تو تعریف شده.
مثلا تا متولد شدی در گوش تو اذان میخوانند و صدها مسوولیت برایت به عنوان یک مسلمان تعیین میکنند. یا مثلا در خانواده یا در ازدواج ده ها و صدها مسوولیت از قبل برایت آماده شده است!
اکثرا تا آخر در همین مسیرهای از پیش تعیین شده میروند ولی اگر بخواهی مسوولیت را خودت تعریف کنی به تو برچسب بی مسوولیت یا تنبل یا میس فیت misfit یا اخراجی زده میشود. طرد میشوی و احتمالا جایزه و پول و تایید اجتماعی بدست نمی آوری.
حالا مسوولیت تو این میشود که با دیگران حرف بزنی.
مثلا با خانواده حرف بزنی. با همسرت حرف بزنی. با جامعه حرف بزنی.
خیلی ها حرف تو را گوش نمیدهند و بیشتر طردت میکنند. اما این از مسوولیت تو کم نمیکند. تو باید تا آخر عمرت، این مسوولیتِ تعیین مسوولیتِ خودت و گفتن آن به دیگران را انجام بدهی.
اگر کسی حرف تو را گوش نداد، تو شروع کن به نوشتن!
اگر کسی نخواند، تو حرف بزن!
باید شروع کنی با آدمهای اطرافت صحبت کنی. با کسانی که مسوولیت های نانوشته و نوشته برایت تعیین میکنند صحبت کن.
مثلا وقتی کسی در مورد کار برایت مسوولیت تعریف میکند برایش از کار بنویس!
وقتی کسی در مورد ازدواج برایت مسوولیت تعریف میکند برایش از ازدواج بنویس!
و این میشود مسوولیت اصلی تو!
نوشتن از مسوولیت
نوشتن از نانوشتنی!
