1 دقیقه.
آیا کاغذ (قرارداد) مهم است؟
***
یکی بود یکی نبود. اول خدا بود. بعد وجود از او منشعب شد. بعد جهان خلق شد. بعد زندگی خلق شد. موجودات و بعد انسان خلق شد. بعد ذهن ایجاد شد. بعد مفاهیم ایجاد شد. بعد ذهن از روی مفاهیم سمبل ها و زبان را ساخت. بعد انسان نوشتن را آموخت. بعد پول اختراع شد. بعد قرارداد های مختلف اختراع شد. بعد بشر الکترون را کشف کرد. بعد نرمافزار ها را ساخت. بعد نوشتهها به نرم افزارها داده شده. بعد هوش مصنوعی ساخته شد.
همینطور لایه لایه در هر مرحله، ما یک درجه از حقیقت دور شدیم.
یک روز من و همسر اولم به حکم طبیعت با هم نزدیک شدیم. یک روز تصمیم گرفتیم این اتفاق واقعی را روی قراردادی بنویسیم. یک روز دیگر دیدم این قرارداد منعکس کننده واقعیت نیست. خواستم آن را حذف کنم. او از من دور شد.
کدام یک واقعی تر است؟ حس های ما یا قرارداد؟
حکم طبیعت یا قرارداد؟ قطعاً حکم طبیعت.
قرارداد ها بین آدمهای نوشته میشود. برای انجام یک قول در آینده. آینده ای که خودش ساختۀ ذهن است. پس قرارداد ها هیچکدام مبنای اصیلی ندارند. قرارداد ها نوشته میشوند و همواره یک بند دارند در مورد شرایط فسخ!
پول، یک قرارداد بود. قرار بود آنچه روی کاغذ دلار نوشته شده معاوضه شود با یک تکه طلای زرد واقعی! اما یک طرف زیر قرارداد زد. طلایی در انبار نیست.
ازدواج یک قرارداد بود برای محکم کردن آینده و ایجاد امنیت عاطفی. برای اطمینان از عدم تنهایی. اما نه امنیت عاطفی واقعی بود و نه عدم تنهایی. و در قرارداد ازدواج همواره بندی هست برای طلاق!
درست مثل هر کودکی که متولد میشود. یک تاریخ تولدی هست و یک تاریخ فوت. هر دو در کاغذ شناسنامه پیشبینی شده.
در اثر رابطهای قدیمی با دوستی سالهاست دوست هستم. حالا او قرار است با من قراردادی بنویسد. کدام یک واقعی است؟ آن حس های دوستی یا این قرارداد؟ حرف هایی که بینمان رد و بدل میشود و حسی که داریم یا آن قرارداد. دوستی ای که سالهاست دوام آورده. قطعاً حسی واقعی در من و در او هست. حرفها و حس های بین ما واقعی تر است. و قراردادی که تقلیدی از ذهن جمعی است. قرارداد کپی شده است از دفاتر وکلا و قضات و قرارداد کمتر واقعی است. قراردادی که بعد از سالها برده داری و سرمایه داری و ایجاد قانون کار، حالا روی کامپیوتر ها نوشته شده. کدام یک واقعی است؟
درست مثل گالیله که روی کاغذ نوشت زمین مرکز جهان است تا روی کاغذ محکوم نشود و اعدام نشود. من هم شاید این کاغذهای دروغین را امضا کنم. اما حواسم هست که واقعیتی بزرگتر در بدن من و در ذهن من وجود دارد. آن واقعیت همان خداست. همان نانوشتنی.
*
✍🏻 نانوشتنی
unwritable.org
