مسئولیتِ من چیست؟ -۱

2 دقیقه.

***

مسوولیت از مفاهیمی است که تقریباً هر روز استفاده می‌کنیم بدون اینکه ِِخوب بفهمیم. پس یک مسئولیت اینجا به گردن ماست و آن فهمیدن خوب مسؤولیت است!

https://unwritable.org/?s=مسوولیت&post_type=post

مسوولیت با مفاهیمی مثل حق و خدا گره خورده. اما واقعا «مسوولیتِ من چیست؟»

بهتر است هر کسی این سوال را از خودش بپرسد و جواب را از درونش بگیرد. چون در دنیا کم نیستند کسانی که برای دیگران مسوولیت تعیین میکنند!

از معلم و آخوند و کشیش و پلیس گرفته تا فامیل و همسایه و آشنا منتظرند تا مسوولیتهای تو را تعیین کنند.

قشنگ تر و زیبا تر این است که هر کسی خودش زودتر دست به کار شود و مسوولیت خودش را تعیین کند و به آن متعهد بماند.

من تصمیم دارم این کار را در حضور جمع و در نانوشتنی انجام بدهم.

خوب! ما یک سری مسوولیت نسبت به خودمان داریم، یک سری نسبت به دیگران! اگر به مفهوم خدایی غیر از خودت هم قائل باشی یک سری مسوولیت نسبت به خدا.

همان حق النفس، حق الله و حق الناس در ادبیات اسلامی.

در مسیر یگانگی یا توحید، این سه مفهومِ

◦ خود

◦ دیگری و

◦ خدا

یکی می‌شوند و می‌توانند جابجا استفاده شوند.

یعنی

◦ من خدا هستم

◦ دیگران من هستند

◦ دیگران خدا هستند!

اگر خدا را فعلاً کنار بگذاریم دو حالت می‌شود

◦ مسوولیتِ های من نسبت به خودم

◦ مسوولیت های من نسبت به دیگران

مفهوم دیگران می‌تواند خیلی گسترده باشد پس آن را هم فعلا محدود کنیم به دیگر انسانها.

اگر مفهوم یگانگی را درک کرده باشیم چیزی جز خدا وجود ندارد و بنابراین مسوولیت فقط نسبت به خدا می‌شود ولی برای ساده سازی فعلاً به خود و دیگری بپردازیم.

اولین مسوولیتِ ما نسبت به خودمان است. و آن این است که خوب زندگی کنیم.

این را که درست کنیم طبق اصل « هرآنچه برای خودت می‌پسندی برای دیگری هم بپسند » اتوماتیک مسولیت ما نسبت به دیگران هم انجام می‌شود.

مثلاً ما نمی‌خواهیم کسی با ما زیر قولش بزند پس ما هم زیر قولمان نمی‌زنیم.

مثلاً ما نمی‌خواهیم کسی پشت سر ما حرف بزند پس ما هم پشت سر کسی حرف نمی‌زنیم.

و غیره.

خوب ببینیم «خوب زندگی کنیم» یعنی چه!

مثلاً مسوولیتِ من است که موقع نوشتن درست و خوب بنشینم!

مسوولیتِ من این است که از بدنم محافظت کنم مثلاً تغذیۀ خوب و سالم داشته باشم مثلاً یعنی ورزش کنم و شکر و مواد صنعتی مصرف نکنم! گاهی روزه بگیرم و یوگا کنم.

مثلاً بعد از پایان این نوشته کیک کمتر بخورم!

مسوولیت ِ دیگر من این است که از ذهنم مراقبت کنم. یعنی هر چیزی وارد ذهنم نکنم. زیاد به اینترنت و اینستاگرام و غیره نروم.

مثلاً بعد از پایان این نوشته گوشی را کنار بگذارم!

مسوولیت از همین جاهای کوچک شروع می‌شود تا به جایی می‌رسد که تو مثل خدا مسوولیت کل جهان را می‌گیری. یعنی مسوولیت جهانی پیدا می‌کنی.

پس امروز، این سه مسوولیت را بر عهده بگیریم

١- سعی کنیم مسوولیت خودمان را خوب بفهمیم نه دیگران

٢- تغذیه و ورزش مناسب داشته باشیم

٣- کمتر در اینترنت برویم و ورودی‌های ذهنمان را محدود کنیم

انشاالله در نوشتار دیگری به مسوولیت های بزرگتر خودم مثل «نوشتن نانوشتنی» هم خواهم پرداخت!