زندگی من

زندگی من

***

این نوشته کنکاشی است در این سخنرانی که اکهارت انجام داده است. لینک سخنرانی اینجاست. 

در این سخنرانی، اکهارت می‌گوید بیشتر ناشادی های ما ناشی از تصوری به نام «زندگی من» است. او می‌گوید « زندگیِ من » وجود ندارد. بلکه فقط زندگی وجود دارد. او «من» را از زندگی برمی‌دارد. 

این روش در واقع خاص بودن تو را در زندگی از بین می‌برد. 

جدا بودن تو را در زندگی از بین می‌برد. 

در این دیدگاه تو فقط زندگی هستی. مثل تمام دیگر مظاهر زندگی. 

زندگی هایی که سراغ داریم از خاک شروع می‌شوند و مدتی خاص می‌شوند و بعد دوباره می‌میرند و خاک می‌شوند. 

یعنی اول خاص نیستند و بعد خاص می‌شوند و بعد دوباره غیر خاص می‌شوند. 

اکهارت در این روش معنوی، راه مُردن را نشان می‌دهد. 

مردنِ هویت و شخصیت خاص. 

مردن من! 

در این روش، گذشته و آیندۀ خاص تو هم از بین می‌روند. 

تو فقط زندگی هستی! در لحظه! اکنون! همین جا!

بهترین مثالی که دارم کودک یک سالۀ انسان است. یک بچۀ یک ساله فقط یک زندگی است. 

او هنوز گذشته اش را نمی‌شناسد. 

آینده ای ندارد. 

ذهنی ندارد. 

من هم ندارد. 

او فقط هست. مثل یک حیوان. 

او در لحظه پاسخ های بدنش را می‌دهد. غذا می‌خورد، پی پی می‌کند، می‌خندد و کشف می‌کند. 

اگر یک نفر در بلوغ بتواند خودش را مثل یک کودک کند تقریباً به مرگ خودخواسته یا روشن ضمیری معنوی رسیده است. 

چنین فردی ابتدا خودش یا من خودش یا نفس خودش را می‌کُشد و بعد احتمالا در هویتی جدید متولد می‌شود. شاید هم نشود. اما او خودش را می‌کشد. 

نوعی خودکشی معنوی! 

در ابتدا خیلی ترسناک است اما وقتی خودت را از نظر معنوی بکُشی، درست مثل یک کودک یک ساله جذاب می‌شوی. آدمها جذب تو می‌شوند. تو می‌توانی حالا با این نیروی نرم دنیای اطرافت را عوض کنی. 

وقتی ایگوی خودت را بکشی تو نابود و بی ارزش نمی‌شوی بلکه موثر می‌شوی. تاثیری نرم روی انسان‌های اطراف خودت داری. درست مثل تاثیری که یک کودک یا حتی یک حیوان خانگی روی آدمها و محیط اطرافش دارد. 

ابتدا به نظر می‌رسد تو ضعیف هستی و در محیط حل شده ای! اما تو به صورت شفاف و سیال در حال تغییر و کمرنگ کردن وزن ایگوها در محیط هستی. نزدیک کردن فضا به چیزی که نزدیک تر به زندگی است. 

تو چسبی می‌شوی تا ایگوهای مختلف توسط تو به هم نزدیک شوند. 

تو دیگران را به هم نزدیک میکنی. 

تو قلب ها را نرم می‌کنی. 

تو خشن ها را لطیف می‌کنی. 

این خاصیت افراد بزرگ است. خاصیت عارفان. خاصیت معلمان بزرگ. 

خاصیتی نانوشتنی!

*

✍🏻 نانوشتنی

unwritable.org

Rasool

Rasool

من کیستم؟ من در بهترین حالت آینه‌ای هستم برای تو!
روزی از آینه پرسیدند تو کیستی؟ گفت آنچه تو می‌بینی!

مقاله‌ها: 1542

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *