سال 2006

نویسنده دو دسته دوست را توصیف می‌کند: دوستانی که لذت‌بخش هستند و دوستانی که منظم و آینده‌نگرند، و به اهمیت عدم قضاوت درباره افراد اشاره می‌کند.

هر فرد مرحله خاصی از تجربیات و جهان‌بینی دارد و باید خودش فلسفه‌های شخصی‌اش را کشف کند؛ چسبیدن به عقاید ثابت غیر منطقی است.