دسته عرفانی

نویسنده مرگ آگاهانه و بازگشت اختیاری به درون را فرآیندی می‌داند که با رنج‌های زندگی، تخریب ایگو و مراقبه محقق می‌شود.

برای یافتن رسالت واقعی، باید ایگو را بمیرانی، تسلیم هوش برتر شوی و اجازه دهی خداوند از طریق تو نقشش را ایفا کند.

ماموریت من ایجاد تعادل است؛ در برابر جدیت، شوخی؛ در برابر شهر، جنگل؛ در برابر پرگویی، سکوت؛ و سرانجام، نانوشتن.

نویسنده به تأمل در نوشته‌های خود پرداخته و می‌خواهد ناخالصی‌ها را از آن‌ها حذف کند؛ تأکید بر جریان طبیعی و خالص نوشتن بدون انتظار یا تأثیرات ایگو دارد.

مقاله به بررسی مفهوم انتظار در شیعه و مقایسه آن با مفاهیم فلسفی و علمی زمان می‌پردازد و به ارتباط بین لحظه و معجزه اشاره می‌کند.

متن درباره مفهوم "آوم" و اهمیت آن در ارتباط با ارتعاشات درون و ادعیه، و تأملاتی درباره وجود و خالق است.