مقاله درباره عشق، معنویت و تجربه‌های شخصی نویسنده با سادگورو و تارا است، و بر جدایی و پیوندهای عمیق تأکید دارد.

این مقاله به نقد روحانیون و آخوندها می‌پردازد و تأکید می‌کند که معنویت واقعی بدون سازمان و گفتگوی زیاد ممکن است.

این مقاله به بررسی جذابیت‌های زودگذر سکس، غیبت و سیاست می‌پردازد و نقش نانوشتنی (عشق و خود واقعی) را در زندگی انسان برجسته می‌کند.

ذهن گاهی پر از افکار می‌شود و مراقبه دشوار می‌گردد. تجربه‌های گذشته و چالش‌های زندگی در مسیر آگاهی و لحظه‌ی حال مطرح شده‌اند.

تاریخ واقعی باید متمرکز بر نور و آگاهی باشد، نه تکرار ستمگران. باید آثار عرفا و شاعران را شناخته و به نسل‌های آینده منتقل کنیم.

تمرین بودن برای نویسنده چالش بزرگی است؛ با مشاهده افکار و احساسات، به اهمیت سکوت و حضور در لحظه پی می‌برد و عشق و خلاقیت را در آن می‌یابد.

نویسنده نامه‌ای به دخترش تارا می‌نویسد، به عشق و اهمیت آن در زندگی اشاره می‌کند و تجربیات خود را با او در میان می‌گذارد.

مقاله به بررسی نیاز انسان به دیده شدن و شهرت می‌پردازد و تأکید می‌کند که ارزش واقعی در تجربه‌های درونی و ارتباط با مبدأ حیات است.

ذهن انسان همواره در حالت گرسنگی و خواستن است و هرگز سیر نمی‌شود؛ برای آرامش باید به مشاهده آن پرداخته و از خواسته‌های بی‌پایان رها شد.

نویسنده با اشاره به روزه و جشن‌ها، به ساختن دنیای بهتر از درون می‌پردازد و بر اهمیت خوشبختی و آرامش موجودات تأکید می‌کند.

روز زنانگی به ویژگی‌ها و خصوصیات زنانه اشاره دارد که فراتر از بدن زنانه بوده و شامل مردان نیز می‌شود. این مفهوم قدرت نرم و پذیرش را ترویج می‌کند.

مقاله درباره‌ی گفتگو با خدا و اندیشه‌های نویسنده درباره‌ی نیکی، ادبیات و تأملات شخصی است. همچنین به اهمیت شنیدن و فهمیدن در زندگی اشاره دارد.