کتاب "مرگ" سادگورو به بررسی مفاهیم مرگ، فرآیند آن و زندگی پس از مرگ پرداخته و تجربه‌های معنوی و دیدگاه‌های فلسفی مختلف را تحلیل می‌کند.

مکالمه‌ای بین من و تارا درباره یادگیری الفبا و مفاهیم مرگ و زندگی، و تصورات کودکانه او در مورد بزرگ شدن و نوشتن پیام.

یوگا در لس آنجلس تجربه‌ای گروهی و معنوی برای یوگی‌های غرب آمریکا است که شامل خواب، غذا و تمرین روحانی است. احساسات عمیق و غیرقابل توصیف حاکم است.

عبور از گذشته تنها با پذیرش و آگاهی ممکن است، نه با انکار. روابط و خاطرات باید پذیرفته شوند تا به آزادی و رشد دست یابیم.

نویسنده به نفر سوم در رابطه خانوادگی‌اش پیام می‌دهد و از چالش‌های مهاجرت و تأثیر آن بر روابط صحبت می‌کند و آرزوی خوب برای او دارد.

نویسنده از تجربه سفر درونی خود بعد از مهاجرتی ناموفق و چالش‌های هویتی می‌گوید که با شرکت در ویپاسانا و آموزه‌های سادگورو به رشد شخصی دست یافت.

مقاله به بررسی مفهوم دنیا و آخرت می‌پردازد و تأکید می‌کند که آخرت واقعیتی فراتر از افکار و تصورات ذهنی است.

ساختن خود از ساختن ذهن و بدن آغاز می‌شود و با تمرین و توجه در لحظه جاری، آینده‌ای ارزشمند شکل می‌گیرد.

شرک به معنای شریک دانستن چیزی با خداست و نوعی ناآگاهی از واقعیت، که در نگاه به گذشته و آینده تجلی می‌یابد.

نویسنده به بررسی زندگی مدرن و ارتباط آن با تخریب محیط زیست می‌پردازد و از خطرات غفلت انسان‌ها در این روند هشدار می‌دهد.

سفر به وابستگی‌ها و دل کندن از آن‌ها، مشابهت‌های بسیاری با مرگ دارد. نویسنده به تجربیات سفر و آموخته‌های زندگی پرداخته است.

در دادگاه متهم به «نوشتن نانوشتنی» با اتهامات زیادی مواجه شد، اما در نهایت به سکوت و پذیرش بحران زندگی خود پرداخت.

متهم در جلسه‌ای طولانی به گفتمان و شنیدن آگاهانه پرداخت، تأملاتی درباره‌ٔ ایگو و دفاعیات خود نوشت و به تأثیر آن بر کل بشر اشاره کرد.

این مقاله به فرهاد میثمی، فعال سیاسی، می‌پردازد و از قدرت روح و اراده او در مبارزه با ظلم و دیکتاتوری تمجید می‌کند.

حاتم بخشی به معنای بخشندگی زیاد است و بر این اساس، فرد باید بخشنده باشد تا حاتم محسوب شود؛ بخشش و حاتم بودن همواره در ارتباط هستند.

نویسنده به تأمل در نوشته‌های خود پرداخته و می‌خواهد ناخالصی‌ها را از آن‌ها حذف کند؛ تأکید بر جریان طبیعی و خالص نوشتن بدون انتظار یا تأثیرات ایگو دارد.

نویسنده به جلسه‌ای با دو زن می‌پردازد و درباره روابط عاطفی و فلسفی خود، توقعات و نگرانی‌ها در زندگی صحبت می‌کند.

نویسنده به تأمل در ننوشتن و لزوم زندگی در لحظه می‌پردازد، از اعتیاد به نوشتن و توجه دیگران شکایت کرده و به سکوت بیشتر فکر می‌کند.