سال 2026

من، خود، خدا و جهان ذاتاً یکی‌اند. رابطه با خود، همان رابطه با خدا و جهان است؛ با سفر به عمق درون، یگانگی درک و گنج عشق به جهان بخشیده می‌شود.

بررسی و مشاهدهٔ افکار به کمک صوت، به همراه تاملی بر نقش انسان‌ها و نهادهای اقتصادی در مسیر بقا و ارزش‌های بشری.

اکثر آدم‌ها عشق می‌دهند، اما از دریافتش طفره می‌روند؛ خودکم‌بینی، حقارت یا تکبر مانع است. با یافتن عشق درون، دهنده و گیرنده یکی و برابر می‌شوند.

نویسنده با الهام از بودا، نوشتن، تماس و حضور در جمع را راهی برای عشق‌ورزی می‌داند، اما رشد درونی را اصل می‌شمارد.

نویسنده خود را نانوشتنی و فراتر از مصرف، تعریف و قضاوت می‌داند؛ برای درکش باید شتاب، ذهن و مقایسه را رها کرد.