ماه ژوئن 2026

در ستایش اقتصاد و فراوانی

اقتصاد ابزار فراوانی الهی است؛ با همکاری جهانی، رفاه و بقای بشر تضمین می‌شود تا انسان به کیفیت و خدا نزدیک شود.

مناجات‌های پانزده گانه

مناجات‌های پانزده‌گانه، گنجی ادبی و عاشقانه‌اند؛ گفت‌وگوی پانزده حال انسانی با خدا، از توبه و شکایت تا عشق، عرفان و زهد.

خداشناس کیست؟

اگر خدا همه‌چیز باشد، هر کاشف زیبایی و حقیقت خداشناس است؛ اما بالاترین درجه، خودشناس است که نزدیک‌ترین تجلی خدا، یعنی خویشتن را می‌شناسد.

شکر حضور دوست

حضور یک دوستِ دردآشنا مرا از افسردگی به شکرگزاری رساند؛ شکر از هر آنچه خدا مقدر کرده، راه تسلیم و رستگاری است.

توجه رادیکال به خود

توجه رادیکال به درون، مشاهده بی‌وقفه خویشتن در هر شرایطی است؛ مراقبه‌ای که در آن «منِ» معمولی محو و تنها خدای یگانه می‌ماند.

نیت به جای برنامه

نیت برخلاف هدف، از درون می‌جوشد، خیر جمعی دارد و آرامش‌بخش است؛ نه محدودکننده، نه جاه‌طلبانه.

آداب قرار عاشقانه

تنهایی، قرار عاشقانه با خداست. با تخلیه ذهن از افکار و آرزوها، و با حضوری خالصانه و بی‌شریک، محیای درک معشوقِ نانوشتنی شوید.

دنیا در آیینۀ ذهن!

دنیا فقط انعکاسی در آیینه ذهن ماست. رشد آگاهی یعنی از بازیگر فیلم، به تماشاگر و سپس کارگردان زندگی تبدیل شوی.

از بچگی گیک تا بزرگسالی اجتماعی

سفر نویسنده از بچه‌ای گیک و درون‌گرا به بزرگسالی اجتماعی؛ اکنون زندگی‌اش میان خلوت با خدا و نوشتن، و جلوت با آدم‌ها می‌گذرد.

لیست خریدها و آرزوها

در گذشته لیست بلندبالایی از آرزوها داشتم، ولی معنویت آنها را پاک کرد؛ اکنون تعادل بین بی‌آرزویی و نیازهای مادی را در هر لحظه می‌جویم.

عادات

عادت‌ها برنامه‌ریزی ذهن‌اند؛ پیش از ساختن عادت جدید، باید ذهن را از شرطی‌شدگی‌های کهنه پاک کرد، وگرنه آزادی و خلاقیت هرگز نمی‌آید.

من می‌ترسم پس هستم

ترس و «من» دو روی یک سکه‌اند؛ هرجا ترس هست، هویتی در میان است. از ترس بگذریم، «من» محو و به عشق و خدا تبدیل می‌شویم.

بازی خدا

زندگی، بازی کمدی خداست. در این نوشته به صورت داستان وار کل کمدی الهی، از دید نویسنده باز نویسی شده است.

روابط مدرن امروزی

داستان کوتاه انتقادی نشان دهندهٔ زیاده روی انسانها در روابط معامله گرانه در دنیای جدید.

تارک دنیا در عرفان و جنگل 

ماموریت من ایجاد تعادل است؛ در برابر جدیت، شوخی؛ در برابر شهر، جنگل؛ در برابر پرگویی، سکوت؛ و سرانجام، نانوشتن.