فرای کلمات و ذهن، جهانی هست که تنها با سکوت، مراقبه و حضور در لحظه درک می‌شود؛ نوشتن از آن، اشاره‌ای ناگزیر به نانوشتنی است.

نویسنده تجربه سایکودلیک MDMA خود را شرح می‌دهد: کمرنگ شدن ایگو، گفتگو با آگاهی درون، و رسیدن به یگانگی با خدا.

بدن معنوی‌تر از ذهن است. مسیر معنویت از توجه آگاهانه به بدن آغاز می‌شود؛ ذهن حجاب، منبع ایگو و عامل نزاع است.

حقیقت فراتر از ایدئولوژی‌ها و گروه‌بندی‌های سیاسی، در لحظه حال، مراقبه و سکوت است؛ بی‌نهایت وجه دارد و نانوشتنی است. (خلاصه ماشین)

متنی صریح و واضح و تند، در موضوع مرگ! یا می‌ترسی و از آن فرار می‌کنی. یا آن را در آغوش می‌گیری!

مقایسه برنامه‌ریزی عادی و بودن در سیالیت لحظه با اعتماد به جبر و داستان عشق. ترکیب بی عملی و خدمت و سرسپردگی.

این متن می‌گوید رهایی از تصور «زندگی من» و مرگ ایگو، انسان را به حضور، لطافت و تأثیرگذاری می‌رساند.(خلاصه ماشین)

موت اختیاری یا مرگ آگاهانه به تمرین آگاهی در زندگی اشاره دارد، به‌گونه‌ای که فرد با درک و پذیرش مرگ، به زندگی آگاهانه‌تری دست یابد.

انسان‌ها یا مقلد جامعه‌اند یا شورشی؛ رشد معنوی و اصالت واقعی، تنها با رهایی از ذهنیت گله‌ای و پذیرش تنهایی ممکن می‌شود.

مسابقۀ دنیا به مقایسات مادی و معنوی پرداخته و با راهکارهای مختلفی از جمله خوددوستی و شکرگزاری، به احساس بی‌ارزشی و حسادت مقابله می‌کند.

نویسنده در وسط جنگ، به راه‌هایی برای جلوگیری از خشونت و ترویج محبت و یگانگی تأکید کرده و از دعا برای همه طرف‌ها سخن می‌گوید.

این نوشته به بررسی واقعیت خشن و بدون رحم طبیعت می‌پردازد، جایی که بقا و قدرت قوانین حاکم هستند و انسان‌ها نیز از این الگو پیروی می‌کنند.

این نوشته به ارتباط عمیق معنویت و مرگ می‌پردازد و توضیح می‌دهد که چطور درک مرگ می‌تواند به معنویت و رهایی از ایگو منجر شود.

دیکتاتوری در ذهن آغاز می‌شود؛ روایت‌ها می‌توانند جنگ و سرکوب ایجاد کنند. تنها کسانی که از بیرون به این روایت‌ها نگاه می‌کنند آزاد می‌شوند.

در سیستم قضایی کانادا، به دلیل هزینه‌های بالا و دشواری‌های قانونی، عدالت به طور ناخواسته به دست ثروتمندان می‌افتد و مادی‌گرایی حاکم است.

نقش خانواده و والدین در غرب به تدریج حذف شده و به بحران‌های اقتصادی و اجتماعی منجر گردیده است، در حالی که در کشورهای شرقی هنوز فرهنگی برای حفظ خانواده وجود دارد.

این پست شرح احساسات نویسنده در مورد انتقال مسئولیت‌های فرزندش به مادرش است و ایمان او به تقدیر و عدالت الهی را نشان می‌دهد.